Sjáumst síðar

Þetta verður síðasta bloggið mitt á þessum vettvangi, í bili að minnsta kosti. Á föstudag opnar nýr fréttavefur, www.eyjan.is, þar sem ætlunin er að halda úti lifandi þjóðmálaumræðu á bloggsíðum nokkurra fastapenna, sem margir hafa til skamms tíma haldið úti bloggsíðum á þessum prýðilega vettvangi.

Miðað við þau nöfn sem þegar liggur fyrir að verða með á nýjum fjölmiðli, er ljóst að athyglin ætti að beinast að Eyjunni strax frá fyrsta degi.

Sjáumst síðar!

Úrskurður siðanefndar Blaðamannafélagsins

Siðanefnd Blaðamannafélagsins hefur komist að þeirri niðurstöðu að Helgi Seljan, fréttamaður í Kastljósinu og Ríkissjónvarpið, hafi gerst sekir um alvarleg brot á siðareglum blaðamanna með umfjöllun sinni um veitingu ríkisfangs til sambýliskonu sonar Jónínu Bjartmarz, fv. umhverfisráðherra.

Siðanefndin telur í úrskurði sínum að um alvarlegt brot sé að ræða. Það gefur augaleið að virtir fjölmiðlar líta á það sem álitshnekki að fá á sig úrskurði á borð við þennan, en fyrirsvarsmenn Kastljóssins virðast gera lítið með úrskurðinn og segja orðrétt að ekki standi steinn yfir steini í honum.

Eru það málefnaleg viðbrögð við úrskurði Siðanefndar Blaðamannafélagsins? Þar sem eiga sæti virtir aðilar í lögmanna- og fjölmiðlastétt? Telur Ríkisútvarpið ekki ástæðu til að virða Siðanefnd Blaðamannafélagsins þegar úrskurðir falla því ekki í hag? Er þá einhver ástæða til að halda út slíkri Siðanefnd, ef sjálft Ríkisútvarpið tekur ekkert mark á henni?

Ég er ansi hræddur um að ef einhver ráðamaður þjóðarinnar hefði fengið á sig úrskurð af þessu tagi, hefði sá hinn sami verið samstundis boðaður til þriðju gráðu yfirheyslu í beinni útsendingu Kastljóssins. Og ekkert nema eðlilegt við það. En ætli það myndi ekki heyrast hljóð úr horni ef viðkomandi myndi lýsa vantrausti á úrskurðaraðilann og bæta því við að ekki stæði steinn yfir steini í úrskurðinum sjálfum?

Fjölmiðlar gegna ákaflega mikilvægu og vandasömu hlutverki í okkar samfélagi. Þeir hafa mikil áhrif og umfjöllun þeirra getur skipt miklu máli, enda eiga þeir að gæta hagsmuna almennings og veita valdhöfum á hverjum tíma nauðsynlegt aðhald. En hin hliðin á þeim pening, er vitaskuld sú að fjölmiðlarnir sjálfir og/eða fréttamenn eru ekki sjálfir hafnir yfir gagnrýni. Það er mikilvægt að hafa í huga.

Glæsilegt

Strákarnir okkar stóðu undir væntingum og unnu verðskuldaðan sigur á Serbíu, 42:40. Lokatölurnar eru auðvitað lyginni líkastar, enda ekki á hverjum degi sem áttatíu og tvö mörk eru skoruð í einum handboltaleik. En tveggja marka sigur var nóg og við verðum með á EM í Noregi í upphafi næsta árs.

Annað árið í röð var unnt að skapa ótrúlega stemmningu í Laugardalshöll með stórleik á sjálfan þjóðhátíðardaginn. Allir sungu; fánar út um alla stúku og hávaðinn ærandi. Örugglega aukamaður fyrir okkar menn, sem munaði um þegar upp var staðið.

Áfram Ísland!

Ávarp formanns Þjóðhátíðarnefndar

Hér fer á eftir ávarp sem ég flutti í morgun á hátíðarsamkomunni við Austurvöll sem formaður Þjóðhátíðarnefndar:

Ávarp formanns Þjóðhátíðarnefndar

Við 17. júní hátíðarhöld á Austurvelli, 2007.

Forseti Íslands, hr. Ólafur Ragnar Grímsson og frú Dorrit Moussajeff.

Forsætisráðherra Geir H. Haarde og frú Inga Jóna Þórðardóttir.

Góðir Íslendingar.

 

Þjóðhátíðardagurinn er runninn upp, bjartur og fagur og að venju er fjöldi fólks kominn saman hér við Austurvöll í miðborg Reykjavíkur til þess að minnast sjálfstæðis Íslendinga og fæðingardags Jóns Sigurðssonar. Að sama skapi má gera ráð fyrir að tugþúsundir fylgist með þessum atburði í beinni útsendingu sjónvarps og útvarps um land allt.

17. júní skipar sérstakan sess meðal þjóðarinnar. Við minnumst þeirra sem námu hér land, við minnumst allra þeirra sem hafa í gegnum tíðina fært fórnir í þágu lands og þjóðar. Við höfum skoðanir á öllu varðandi þennan dag; látum okkur skipta máli hvernig viðrar og klæðum okkur upp í tilefni dagsins. Þetta er dagur íslensku þjóðarinnar, dagur sem sýnir svo vel, að í raun og veru erum við ein stór fjölskylda.

Við höfum náð miklum árangri Íslendingar á skömmum tíma. Sem þjóð höfum við brotist úr hlekkjum fátæktar og hörmunga til almennrar velmegunar og jafnvel allsnægta. Um leið viljum við gjarnan telja að við höfum komist til nokkurs þroska, því efnahagsleg velsæld er aðeins stórt orð með holan hljóm, ef ábyrgð, samhugur og samhjálp fylgja þar ekki með.

Og í hverju getur slíkur þroski meðal annars verið fólginn?

Jú, hann getur falist í því hvernig við komum fram við aðrar þjóðir, t.d. þær sem búa við krappari kjör og hafa ekki kynnst þeirri efnahagslegu velmegun sem við búum velflest við. Í því sambandi er ánægjulegt til þess að vita að íslensk stjórnvöld hafi á undanförnum árum stóraukið framlög til þróunarsamvinnu, jafnvel margfaldað þau.

Slíkt er beinlínis sjálfsagt af hendi einnar af auðugustu þjóðum veraldar. En betur má ef duga skal. Áfram þarf að halda á þeirri braut, eigi framlag Íslands að nálgast að ráði það sem nágrannaþjóðir okkar leggja af mörkum til þróunarmála.

Ég þykist þess fullviss að um þessi efni ríkir breið og þverpólitísk samstaða hér á landi.

En alþjóðavæðingin birtist ekki aðeins í sívaxandi og umtalaðri útrás okkar Íslendinga, heldur hefur einnig orðið sú grundvallarbreyting í okkar litla landi, að alþjóðasamfélagið eygir hér mikla og vaxandi möguleika.

Hér í höfuðborginni höfum við orðið áþreifanlega vör við þetta, sem sést kannski best á því að á tíu árum hefur landsmönnum með erlent ríkisfang fjölgað úr tæpum 2% í 6%.

Gríðarleg breyting hefur orðið á skömmum tíma á skólasamfélaginu hér í borginni. Á aðeins einum áratug hefur fjöldi nemenda í grunnskólum í Reykjavík með annað móðurmál en íslensku þrefaldast, frá því að vera um eitt og hálft prósent nemenda upp í að vera nú um fjögur og hálft prósent.

Svo nærtækt dæmi sé tekið, má geta þess að í leikskólum í Efra-Breiðholti eru 28% barna af erlendum uppruna og í Austurbæjarskóla og Fellaskóla eru 23% nemenda af erlendum uppruna.

Þetta er gríðarleg breyting á ekki lengri tíma.

Við hjá Reykjavíkurborg lítum á þessa þróun með jákvæðum augum og sjáum í henni fjölda tækifæra. Við óttumst hana ekki, en viljum taka þátt í henni.

Borgaryfirvöld gera sér sömuleiðis glögga grein fyrir því að börn af erlendum uppruna hafa ekki skilað sér í sama mæli og íslensk börn í framhaldsnám. Þessu viljum við breyta. Og því hafa menntamálayfirvöld í borginni lagt fram nýja sýn um fjölmenningarborg barna, en þar koma fram tillögur sem miða allar að því að bæta stöðu þessara barna í grunnskólum Reykjavíkurborgar. Ég vænti mikils af þessum tillögum.

Ef til vill gera sér ekki allir grein fyrir því, að með tilkomu allra þessara barna í íslenskt menntakerfi hefur tungumálaþekking hérlendis margfaldast á mjög skömmum tíma. Það er afar brýnt að þessi börn njóti sömu tækifæra og íslensk börn og skili sér með sama hætti inn í samfélag 21. aldarinnar, þar sem gerð verður ríkari krafa um kunnáttu í margvíslegum tungumálum.

Ég trúi því að íslenskt samfélag sé betur í stakk búið að takast á við áskoranir í samfélagi þjóðanna vegna þess nýja og gjörbreytta samfélags sem hér hefur þróast hratt en næsta hljóðlega á síðustu árum. Hinnar nýju Reykjavíkur sem er að verða til fyrir vikið. Hins nýja Íslands.

Þannig heldur hin samheldna íslenska fjölskylda áfram á sinni þroskabraut, ríkari og fjölbreyttari að gerð en nokkru sinni fyrr okkur öllum, landi og þjóð til heilla.

Ég óska landsmönnum öllum, nær og fjær gleðilegrar þjóðhátíðar.

Gleðilega þjóðhátíð!

Formaður Þjóðhátíðarnefndar situr í morgunsárið á 17. júní á skrifstofu sinni í Ráðhúsinu og horfir glaðsinna út um gluggann. Tjörnin og Hljómskálagarðurinn skarta sínu fegursta, það er hlýtt og það er ekki rigning!

Kom hér við á leiðinni út í kirkjugarð, þar sem forseti borgarstjórnar leggur blóm á leiði Jóns Sigurðssonar rétt á eftir. Þurfti að prenta út ávarpið sem ég flyt á Austurvelli á eftir í upphafi hátíðarhaldanna.

Mér er sagt að veðrið sé stærsti einstaki þátturinn sem geti skilið á milli góðra hátíðarhalda og vondra. Nú er veðrið með besta móti, hár bærast varla á höfði. Hlýtt og milt. Vonandi helst þetta svona í dag.

Aðalnúmerið í kvöld á stóra sviðinu við Arnarhól er endurkoma Mezzoforte, sem snýr hingað til lands eftir velheppnaða tónleikaför um Evrópu. Með þeim eru margir frægir erlendir gestaleikarar; allt toppmenn á sínu sviði. Það verður spennandi að sjá!

Auk þess verða atriði út um alla borg í allan dag og allir ættu að geta fundið eitthvað við sitt hæfi. Í Laugardalshöll í kvöld taka svo okkar menn í íslenska handboltalandsliðinu á móti Serbum í algjörum úrslitaleik og þá er eins gott að taka á því, eins og stelpurnar okkar gerðu gegn Frökkum á Laugardalsvelli í gær.

Verð annars á ferðinni í dag með minni familíu og ætla að fá hátíðina beint í æð. Sjá hvað vel tekst til og hvað mætti betur fara upp á framtíðina. Allar ábendingar í þeim efnum eru vel þegnar. Við getum alltaf gert enn betur næst.

Staðið við stóru orðin

Ásthildur Helgadóttir, fyrirliði íslenska landsliðsins í knattspyrnu kvenna, tók stórt upp í sig í viðtölum við fjölmiðla fyrir leikinn gegn Frökkum í dag og sagði íslenska kvennalandsliðið besta liðið á landinu í dag. Skemmst er frá því að segja að fyrirliðinn og liðið allt stóðu við stóru orðin; unnu frækinn sigur á geysisterku liði Frakka og eru með fullt hús í riðlinum.

Frábært!

Nú gefst handboltalandsliðinu kostur á að standa sig jafn vel í leiknum gegn Serbum í Höllinni annað kvöld á sjálfan þjóðhátíðardaginn. Það verður örugglega frábær stemmning, fullt hús og allir á bandi okkar manna.

Áfram Ísland!

Lóðaúthlutun í Úlfarsárdal: Mikill áhugi og rétt aðferðafræði

Sérstaklega ánægjulegt er að sjá þann mikla fjölda sem sótti um lóðir í Úlfarsárdal, en frestur til að sækja rann út í gær. Bárust alls 374 umsóknir í 115 lóðir, sem er fyllilega í samræmi við væntingar borgaryfirvalda í ljósi þeirri nýju hugmyndafræði sem beitt var við úthlutunina að þessu sinni.

Sú hugmyndafræði er alveg ný hér á landi og gekk í stuttu máli út á að stórauka lóðaframboð á kjörtímabilinu, birta heildstæða áætlun um fyrirhugaðar úthlutanir á næstu árum og gefa fólki þannig kost á að velja sér sinn stað í Reykjavík. Auk þess að koma fram með þá skýru pólitísku yfirlýsingu, að til framtíðar sé stefnan sú að bjóða upp á nægilegt lóðaframboð til að anna eftirspurn eftir lóðum, bæði á nýbyggingar- og þéttingarsvæðum.

Ég tel að sérstök ástæða sé til að hæla þeim Hönnu Birnu Kristjánsdóttur, forseta borgarstjórnar og formanni Skipulagsráðs, og Óskari Bergssyni, formanni Framkvæmdaráðs, fyrir þátt þeirra og embættismanna sviðanna tveggja í undirbúningi og framkvæmd málsins.

Endanlega verður gengið frá úthlutun þessa áfanga í næstu viku og jafnframt er gert ráð fyrir að næsta úthlutun verði eftir þrjá mánuði, eða í september nk. Ætti því umræða um lóðaskort í borginni að heyra sögunni til og gefst því væntanlega meiri tími til að ræða spennandi skipulagsmál til framtíðar, eins og þau hvernig við viljum sjá borgarlandið þróast til framtíðar.

Að láta drauma sína rætast

Ótrúlegustu uppákomurnar í sjónvarpi eru þær óvæntu. Í þessu myndbandi er ungur maður kynntur til leiks í hæfileikakeppni og augljóst er af andlitum viðstaddra að væntingarnar eru ekki miklar. Dæmt er af útliti og þegar atriðið hefst glotta menn í laumi og bíða þess að heyra ósköpin sem í vændum eru.

En svo gerist eitthvað. Eitthvað alveg stórkostlegt sem enginn átti von á. Og til verður frábært dæmi um ungan mann sem hefur hæfileika og vilja til þess að láta drauma sína rætast.

Sjá hér.

(Sá þetta myndband á heimasíðu Steingríms Sævarrs og varð að deila þessu með lesendum síðunnar. Hvet Steingrím jafnframt til að sýna þetta í Íslandi í dag, hann verður ekki svikinn af því).

Allt eins og best verður á kosið

Eftir að hafa verið lokaður inni á ótal fundum í Ráðhúsinu í dag meðan góða veðrið lék við borgarbúa utandyra, ákváðum við að færa fund Þjóðhátíðarnefndar út í sólina og komum saman á Austurvelli til skrafs og ráðagerða, enda stutt í stóra daginn 17. júní.

Þau eru með mér í nefndinni Bolli Thoroddsen og Sigrún Elsa Smáradóttir, en Markús H. Guðmundsson, forstöðumaður í Hinu húsinu, heldur utan um undirbúning og dagskrá þjóðhátíðardagsins af miklu öryggi að venju með sínu fólki.

Miðborgin skartaði sínu fegursta í svo góðu veðri; allt krökkt af fólki, allir brosandi og glaðir með lífið og tilveruna. En ekki hvað?

Mér sýnist annars allt ganga sinn gang. Ráðherrar í nýrri ríkisstjórn talast við í gegnum fjölmiðla, ágreiningur birtist milli stjórnarflokkanna í stórum málum og smáum og fjölmiðlamenn ráða sér vart fyrir kæti. Þeir sjá fyrir sér samfellda veislu út kjörtímabilið, hvort sem það verður fjögur ár eða eitthvað skemmra.

Og nú ætla ég aftur út í góða veðrið. Að venju verða færslur á þessari ágætu síðu heldur stopulli í sumar, en allajafna gerist yfir veturinn. Allt eftir því sem andinn blæs manni í brjóst hverju sinni.

Svo er bara svo mikið alltaf að gera... 

Tíðindi úr netheimum

Fregnir spyrjast nú um netheima af nýjum fréttamiðli sem stendur til að setja á laggirnar. Það finnast mér spennandi tíðindi og ég bíð spenntur eftir því að sjá nýjan fjölmiðil líta dagsins ljós.

Víða erlendis eru netmiðlar af þessu tagi orðnir meðal áhrifamestu fjölmiðlanna. Þeir eru oft fyrstir með fréttirnar, hafa anað sjónarhorn en hefðbundnir prentmiðlar og nýta sér hins ítrasta þann munað að geta uppfært fréttir sínar á nokkurra sekúndna fresti.

Ætli það sama muni gerast hér á landi?